NL | FR | EN | DE
Contact | Nieuws | Nieuwsbrief | Geavanceerd zoeken     .be
Naar Startpagina
Zoeken

Outplacement

 

  
Definitie  

De bedoeling van het outplacement bestaat erin de ontslagen werknemer in staat stellen een nieuwe job te vinden.

Outplacement is een geheel van begeleidende diensten en adviezen die, in opdracht van een werkgever, door een dienstverlener, individueel of in groep worden verleend, om een werknemer in staat te stellen zelf binnen een zo kort mogelijke termijn een betrekking bij een nieuwe werkgever te vinden of een beroepsbezigheid als zelfstandige te ontplooien.

De verschillende types van outplacement 

Het outplacement kan opgelegd zijn door de wet of een vrijwillig karakter hebben (buiten een wettelijke verplichting).  

Het wettelijk opgelegd outplacement

De wet voorziet drie types van outplacement:

  • de algemene regeling van outplacement;
  • de specifieke regeling van outplacement voor werknemers van minstens 45 jaar;
  • de specifieke regeling van outplacement in het kader van een activerend beleid bij herstructureringen.

De vraag is te weten welk regime van toepassing is wanneer een werknemer wordt ontslagen. Om deze vraag te beantwoorden moet men rekening houden met de volgende elementen.

  • De algemene regeling van outplacement heeft een zeer ruime draagwijdte. Deze regeling is van toepassing wanneer:

    • de werknemer ontslagen werd vanaf 1 januari 2014,
    • hij niet ontslagen werd om een dringende reden,
    • en hij recht heeft op een opzeggingstermijn van minstens 30 weken of op een daarmee overeenstemmende opzeggingsvergoeding. 

Opm.:    

  • de leeftijd van de ontslagen werknemer heeft geen enkel belang, 
  • of de werkgever nu tot de privé of de publieke sector behoort, speelt evenmin een rol. 

 

Opm.: de werkgevers uit de publieke sector (Federale overheid, Gewesten, Gemeenschappen, lokale en provinciale besturen,…) en de economische overheidsbedrijven (NMBS, B-POST en BELGACOM)) worden niet geviseerd door de specifieke regeling van outplacement voor werknemers van minstens 45 jaar.     

  • de werknemer niet om een dringende reden ontslagen werd, 
     
  • de werknemer recht heeft op een opzeggingstermijn van minder dan 30 weken of op een daarmee overeenstemmende opzeggingsvergoeding, 
     
  • de werknemer minstens 45 jaar oud is op het ogenblik van het ontslag, 
     
  • en hij minstens één jaar ononderbroken in dienst is bij de onderneming op het moment van het ontslag. 

 

Opm.: In deze situatie moet de specifieke regeling van outplacement in het kader van een activerend beleid bij herstructureringen worden toegepast, zelfs wanneer de ontslagen werknemer de voorwaarden vervult om te genieten van de algemene regeling of de specifieke regeling van outplacement.      

Het vrijwillig outplacement

Dit regime van outplacement is maar van toepassing wanneer de werkgever ervoor kiest om vrijwillig  een outplacement aan te bieden ook al is hij daartoe niet wettelijk verplicht. Deze regeling is terug te vinden in de collectieve arbeidsovereenkomst (C.A.O.) nr. 51.  

Wettelijke referenties       

  • Art. 11/1 tot 18 van de wet van 5 september 2001 tot verbetering van de werkgelegenheidsgraad van werknemers 
  • Art. 31 tot 41 van de wet van 23 december 2005 betreffende het generatiepact 
  • C.A.O. nr. 51 van 10 februari 1992, gesloten in de Nationale Arbeidsraad, betreffende outplacement 
  • C.A.O. nr. 82  van 10 juli 2002, gesloten in de Nationale Arbeidsraad, betreffende outplacement voor werknemers van vijfenveertig jaar en ouder die worden ontslagen 

 

Federale Overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg - Gebruiksvoorwaarden - Privacy - Sitemap

AnySurfer, Belgisch kwaliteitslabel voor toegankelijke websites